De dag waarop ik durfde te denken: het kan echt

Ik had me voorbereid alsof ik auditie deed voor iets waar ik al jaren van droom. Notities, vragen, screenshots, kleine lijstjes van dingen.

Waarom mijn boek ‘De broodkruimelvrouw’ heet

Elke keer als ik de titel uitspreek, voel ik iets in mijn lichaam verschuiven. Een klein knikje, ergens onder mijn borstbeen.

Dat ene duwtje in de rug

Of mijn boek al gelezen is? Mijn hele boek niet, maar ik heb wel wat vriendinnen een voorproefje gegeven. En die reacties...

Onder de kerstboom? Nee, helaas!

'Wanneer komt het boek uit?' Die vraag krijg ik de laatste tijd bijna dagelijks. Helaas, dit jaar kan je hem nog niet onder de kerstboom leggen.

Meters maken

'Een roman schrijven lijkt me een lijdensweg,' zei een goede vriend laatst. Hij bedoelde het niet onaardig, meer als constatering. En hij had gelijk.

Het obstakel is de weg

Oké. Ik heb het gedaan. Ik heb mijn pitch voor de Broodkruimelvrouw verstuurd naar een uitgever. Een echte uitgever!

Fictie of non-fictie?

Regelmatig krijg ik de vraag hoeveel van mijn roman De broodkruimelvrouw is gebaseerd op mijn eigen leven. Of mensen zichzelf zullen herkennen in personages, situaties of relaties.

Een verhaal dat eindelijk vorm krijgt

Ik ben bezig met het schrijven van een roman. Het is een verhaal dat al een paar jaar op de achtergrond meeloopt en nu eindelijk vorm krijgt.