‘Wanneer komt het boek uit?’ Die vraag krijg ik de laatste tijd bijna dagelijks. En geloof me: ik zou zó graag zeggen: ‘Dit jaar kan je hem nog onder de kerstboom leggen.’ Maar nee. Dat is een mission impossible.
Schrijven blijkt geen rechte lijn. Het is onderzoeken, schrijven, herschrijven… en vooral: veel schrappen. Soms voelt het alsof ik meer delete dan toevoeg. Een soort literair jojo-effect.
Daarbij kost het emotioneel ook wat. Je schrijft niet alleen een verhaal; je loopt er zelf doorheen, zelfs als het niet jouw eigen leven is. Dat maakt het soms lastig of zwaar om er weer voor te gaan zitten. Je moet telkens opnieuw naar binnen, opnieuw kijken, opnieuw durven.
Ik loop geregeld vast in scènes waarvan ik dacht dat ze ‘af’ waren. En dan, op een totaal onverwacht moment, wandelt er een hoofdstuk binnen dat pas veel later in het verhaal thuishoort. Inspiratie houdt zich niet aan mijn planning. Zo groeit het boek: niet netjes chronologisch, maar precies zoals het ontstaat. Soms in sprongen, soms in kruimels.
En dan is er nog het uitgeven. Mijn voorkeur gaat uit naar een uitgever, omdat ik geloof in wat een goede (eind)redacteur kan doen: bijschaven, spiegelen, aanscherpen, optillen. Het gesprek met een eerste uitgever staat gepland. Spannend. Maar verwacht ik dat het meteen raak is? Nee. Zo naïef ben ik nu ook weer niet.
Het kwartje kan twee kanten op. Ik hoop natuurlijk op de goede kant, maar ik probeer me nergens aan vast te klampen. Dus misschien… volgend jaar onder de kerstboom? Wie zal het zeggen.
Wat staat er dan wél op mijn verlanglijstje dit jaar? Omdat het boek nog even op zich laat wachten, blijft er genoeg over om aan de kerstman te vragen.
- Tijd om te schrijven, zonder haast en zonder verwachtingen.
- Een paar dagen in een huisje in het bos, om opnieuw te voelen waar het verhaal heen wil.
- Een redacteur die me durft uit te dagen.
- Veel chocolade. En dan nog een beetje meer.
- Vriendinnen die vragen hoe het gaat, ook als het antwoord ingewikkeld is.
- De nachten waarin zinnen opeens vallen.
- De moed om door te schrijven, ook als ik even niet weet hoe.
- Het plezier terugvinden, midden in het ploeteren.
Voor nu maak ik meters. Soms langzaam, soms verrassend snel. Maar ik beweeg, en het verhaal beweegt met me mee. En dat boek? Dat rijpt lekker door. Wil jij ondertussen vast een exemplaar pre-orderen?