Auteur archieven: Eva

Hoe een Excel-bestand mijn verhaal tot leven bracht

In februari kreeg ik feedback van de redacteur van een uitgever waar ik mee in gesprek ben. Zo’n opmerking waarvan je eerst denkt: moet dat nou?

Mijn cheerleaders (en mijn ongemak)

Mijn vriendinnen zijn mijn grootste cheerleaders. Maar eerlijk is eerlijk: het zorgt ook regelmatig voor een beetje ongemak.

Nu begint het echte werk pas

Ik typte de woorden van het laatste hoofdstuk. Ik had verwacht dat dat moment groots zou voelen. Maar dat doet het niet.

Wat ik hoop los te maken met dit boek

Soms denk ik tijdens het plaatsen van een Instagram-post: het is maar een klein stukje. En toch zijn het juist die kleine stukken die mijn volgers raken.

Het hoofdstuk dat ik niet wilde schrijven

Ik neem je even mee naar een random maandagavond. Of eigenlijk dus: gisteravond. Late sportles. Nog nét wat tijd over.

Tussen twee stations in

Ik schrijf graag in de trein. Ja, ook als ik midden in een seksscène zit. ‘Maar wat als iemand meeleest?’ werd me onlangs gevraagd.

Die verdomde tijdlijn

Ik kreeg laatst feedback van mijn uitgever op mijn manuscript. Zo’n opmerking waarvan je meteen denkt: ja… daar heb je eigenlijk wel een punt.


Waarom mijn boek inmiddels 43 versies heeft

'Hoeveel herschrijfrondes doe je eigenlijk?’ Het is een vraag die ik inmiddels al een tiental keer heb gekregen. En eerlijk gezegd weet ik het aantal niet precies.

Tussen ring & kruimel

Ik ben 105.000 woorden onderweg. Soms voel ik me ook even stoer als ik dat getal hardop zeg. Avonden schrijven. Ochtenden schrappen.

Een beetje zielig

‘Ik vind Eva wel een beetje zielig.’ Hij zei het zonder oordeel. Gewoon als observatie, na het lezen van de eerste twintig hoofdstukken van De Broodkruimelvrouw.