Of mijn boek al gelezen is? Mijn hele boek niet; het is simpelweg nog niet af. Maar ja.. naast het versturen van mijn pitch naar een uitgever, heb ik een paar mensen een eerste voorproefje laten lezen. Vriendinnen. Schrijvers.
Stuk voor stuk mensen die eerlijk zijn op een manier die soms een beetje zeer kan doen, maar die precies weten hoe belangrijk het is om niet alleen aardig, maar vooral waar te zijn. En geloof me, ik was zenuwachtig. Het soort zenuwachtig waarbij je een document verstuurt en het liefst meteen onder een deken kruipt.
Maar de reacties… wauw! Zijn ze bevooroordeeld? Vast. Maar toch raken deze reacties me. Niet omdat ik bevestiging nodig heb om door te gaan, maar omdat dit verhaal zo persoonlijk voelt in de manier waarop ik het schrijf. Dat het bij iemand binnenkomt – hoe dan ook – is iets groots. Dat raakt met een hoofdletter R.
Aan mijn proeflezers: dank jullie wel. Voor jullie tijd, jullie aandacht, jullie scherpe feedback en zachte woorden. Voor eerlijkheid zonder hardheid. Voor enthousiasme zonder overdrijven. Dit geeft me precies het duwtje dat ik nodig heb om door te schrijven.
